yırtın-

(yirtin- konumundan yönlendiriliyor)

yırtın-

(jɯɾtɯn'-)
fiil nesnesiz yırtınır (jɯɾtɯ'nɯɾ)
1. Çocuk iğneyi görünce yırtındı.
2. Engel olmak için yırtındı ama başaramadı.