kop-

kop-

(kop'-)
fiil nesnesiz kopar (ko'paɾ)
1. iki parça haline gelmek İp koptu.
2. olduğu yerden çıkmak kopan düğme
3. ana kısımla bağlantı kaybetmek kopan parmak
4. mecaz kargaşa çıkması fırtınaların koptuğu bir gün
5. mecaz acı vermek Belim kopuyor.

kop-


fiil nesnesiz -den hâli
uzaklaşmak ailelerinden kopan gençler
Kernerman English Multilingual Dictionary © 2006-2013 K Dictionaries Ltd.