zaman

zaman chronology, day, hour, slot, time, times, tense Zeit, Tempus ζαμάνι, χρόνος, χρόνος ρήματος tiempo, tiempo verbal toujours, temps صيغة الفعل, وَقْت čas tid aika, aikamuoto vrijeme tempo 時制, 時間 시간, 시제 tijd, tijdsvorm tid, verbtid czas tempo, tempo verbal время tempus, tid เวลา, ตึงเครียด thời của động từ, thời gian 时态, 时间

noun zaman [za'man]

1 bir işin veya olayın içinde geçmekte olduğu, geçtiği ya da geçeceği süre temps, période

sınav zamanı période d'examens

2 bu sürenin belirli bir bölümü fraction du temps

ibadet zamanı temps de prière

3 mevsim saison

lale zamanı le temps des tulipes

4 devir, dönem époque, période

atalarının zamanından kalma eşyalar affaires

zaman al-
sürmek durer

Bu işi bitirmek ne kadar zaman alır? Combien de temps faut­il pour terminer ce travail ?

noun zaman aşımı [za'man aʃɯmɯ] bir işlemin üzerinden belirli bir zamanın geçmesiyle onun geçersiz kalması prescription

zaman aşımına uğrayan davalar procés prescrits

verb transitive accusative zamanla- [zamanɫa'-] (zamanlar [zaman'ɫaɾ]) bir konuda en uygun zamanı ya da süreyi belirlemek choisir la meilleure durée

Toplantıyı iyi zamanlayamadılar. Ils n'ont pas pu calculer la durée de la réunion.