yerleş-

yerleş-

verb intransitive dative yerleş- (yerleşir [jeɾle'ʃiɾ]) [jeɾleʃ'-]

1 yerine tam olarak oturmak

Arabanın yeni koltukları tam yerleşmedi.

2 yer bulup oturmak

Bütün yolcular arabaya yerleşti.

3 bir iş yerinde çalışmaya başlamak

Bir öğrencisi de üniversiteye yerleşti.

4 bir yerde yaşamaya başlamak

Şehrin merkezine yerleşti.

5 eşyasını yerli yerine koymak

Taşınsalar bile hemen yerleşemezler.

6 tutunmak

Eğitimde bazı yöntemler henüz yerleşmedi.

adjective yerleşik [jeɾle'ʃic] (yerleşiği [jeɾleʃi'i])

1 belli bir yere yerleşmiş olan

yerleşik bir toplum

2 bir yerde varlığını sürekli olarak sürdürecek olan

yerleşik bir hastane

noun yerleşim [jeɾle'ʃim] bir yeri yurt kabul edip yerlme

yerleşim bölgesi

verb transitive accusative dative yerleştir- [jeɾleʃtiɾ'-] (yerleştirir [jeɾleʃti'ɾiɾ])

1 yerleşmesini sağlamak

Rafın parçalarını yerleştirdi.

2 yerine koymak

Tabakları dolaba yerleştirdi.

3 tokat vurmak

Adamın yüzüne bir tokat yerleştirdi.

4 söz ya da cevabı tam zamanında veya sırasında söylemek

Lafı yerleştirdi.