yargı

yargı conclusion, estimation, judg(e)ment, provision, ruling

noun yargı [jaɾ'gɯ]

1 bir kişi, durum veya nesneye yönelik eleştiri içeren değerlendirme jugement

Konu hakkındaki yargılarını uygun bulmadılar. Ils n'ont pas trouvé convenable ses jugements sur le sujet.

2 bir olayın mahkemede değerlendirilmesi sonucu verilen karar jugement

mahkemenin yargısı le jugement du tribunal

yargıya var-
karşılaştırıp değerlendirerek bir sonuca ulaşmak porter un jugement, décider

Görüşme sonucunda önemli bir yargıya vardılar. Ils ont pris une décision importante à l'issue de l'entrevue.

noun yargıç [jaɾ'gɯʧ] (yargıcı [jaɾgɯ'ʤɯ]) yargı yetkisine dayanarak yasayı uygulamak ve adaleti gerçekleştirmekle görevli kişi juge

Yargıç sanığı suçlu buldu. Le juge a décidé que le prévenu était coupable.

verb transitive accusative yargıla- [jaɾgɯɫa'-] (yargılar [jaɾgɯ'ɫaɾ])

1 yargıcın davalı ile davacıyı dinleyerek sonuca varması juger

Mahkeme sanığı cinayet suçuyla yargıladı. Le tribunal a jugé le prévenu sous l'accusation de meurtre.

2 bir kimse, konu, şey vb. hakkında olumlu veya olumsuz görüş bildirmek porter un jugement

İnsanı dinlemeden yargılıyor. Il porte un jugement sur la personne sans l'écouter.

noun yargıtay [jaɾgɯ'taj] Temyiz Mahkemesi Cour de Cassation

Dava yargıtaya kadar gitti. Le procès est allé jusqu'en Cassation.