yapış-

yapış-

verb intransitive dative yapış- (yapışır [japɯ'ʃɯɾ]) [japɯʃ'-]

1 yapışkan bir şeyin ayrılmayacak bir şekilde bir yere tutunup kalması

Bant kağıda yapıştı.

2 değecek kadar çok yaklaşmak

Kalabalık otobüste yolcular biribirine yapıştı.

3 istekle bir işe başlamak

Masasına yapışıp yazmaya başladı.

4 birine musallat olup rahatsız etmek

Hep aynı dilenci müşterilere yapışıyor.

adjective yapışık [japɯ'ʃɯk] (yapışığı [japɯʃɯ'ɯ])

1 bir yere yapışarak tutunmuş olan

duvara yapışık kağıtlar

2 vücutlarının bir kısmı birbirlerine bağlı olarak doğan

yapışık ikizler

3 dokunacak kadar yakınında olan

eve yapışık bir kulübe

adjective yapışkan [japɯʃ'kan]

1 yapışma özelliğine sahip

yapışkan bir sıvı

2 çok uzun kalan, gitmek bilmeyen

yapışkan bir komşu

noun yapışkan yapıştırıcı

İlanları duvarlara yapışkanla yapıştırdı.

verb transitive accusative dative yapıştır- [japɯʃtɯɾ'-] (yapıştırır [japɯʃtɯ'ɾɯɾ])

1 yapışmasını sağlamak

Vesikalık resmi belgeye yapıştırdı.

2 birbirine yaklaştırmak ya da dayamak

Kanepeyi duvara yapıştırdı.

3 hızla vurmak

Yüzüne tokadı yapıştırdı.

4 hemen karşılık vermek

Cevabı yapıştırdı.

noun yapıştırıcı [japɯʃtɯɾɯ'ʤɯ] yapıştırmaya yarayan, yapıştırma özelliğine sahip madde

Karton parçalarını birbirine yapıştırıcıyla yapıştırdı.

adjective yapıştırıcı yapıştırma özelliğine sahip

yapıştırıcı bir madde