yakış-

yakış-

verb intransitive dative yakış- (yakışır [jakɯ'ʃɯɾ]) [jakɯʃ'-] yaraşmak, uygun gelmek

Yeni elbisesi çok yakıştı.

noun yakışık [jakɯ'ʃɯk] (yakışığı [jakɯʃɯ'ɯ]) uygun olma, yakışma

yakışık almayan bir durum

yakışık alma-
uygun olmamak

Bu tavrı hiç yakışık almadı.

adjective yakışıklı [jakɯʃɯk'ɫɯ] gösterişli, güzel, alımlı (erkek)

yakışıklı bir adam

verb transitive accusative yakıştır- [jakɯʃtɯɾ'-] (yakıştırır [jakɯʃtɯ'ɾɯɾ])

1 yakışacak bir hale getirmek, uygun bir şekil vermek

Kıyafetlerini iyi yakışıtırır.

2 uydurmak

Bu sözleri yakıştırmışlar.

verb transitive accusative dative yakıştır-

1 uygun ve isabetli bulmak

Bu sözleri ona yakıştıramadılar.

2 bir durum ya da niteliği bir kimseye uygun görmek

Kızı kuzenine yakıştırmışlar.

adjective yakışıksız [jakɯʃɯk'sɯz] uygunsuz, çirkin (hal, tavır vb.)

yakışıksız tavırlar