yaban

yaban wilderness hurón airelle

noun yaban [ja'ban]

1 insanlardan uzak ıssız yer lieu désert

Yabanda dolaştık. Nous nous sommes promenés dans un lieu désert.

2 böyle yerlerde yaşayan ya da yetişen canlı être vivant dans un milieu sauvage

yabanla dolu bir arazi un terrain plein d'êtres sauvages

3 bir yerin yerlisinden olmayan kimse étranger

bir yabanın hatıraları mémoires d'un étranger

adjective yabancı [jaban'ʤɯ]

1 farklı bir milletten olan étranger

yabancı öğrenciler étudiants étrangers

2 aile veya yakın çevreden olmayan (kimse ya da şey) étranger

yabancı bir genç un jeune étranger

3 tanınmayan veya bilinmeyen étranger

yabancı konular sujets inconnus

4 aynı türden, aynı çeşitten olmayan différent

yabancı bir parça une pièce différente

5 bir konuda tecrübesi veya bilgisi olmayan néophite

bilgisayara yabancı biri un néophite de l'informatique

6 belli bir alana veya gruba özgü olmayan étranger

bir kültüre yabancı âdetler traditions étrangères à une culture

noun yabancı başka bir milletten olan kimse étranger

yabancı hakları droits des étrangers

verb transitive accusative yabancıla- [jabanʤɯɫa'-] (yabancılar [jabanʤɯ'ɫaɾ]) yadırgamak se sentir étranger

yeni bir ortamı yabancılamak se sentir étranger à un nouveau milieu

adjective yabani [jabaː'ni]

1 tabiat ortamında yaşayan (hayvan); evcil karşıtı sauvage (animal)

yabani hayvan animal sauvage

2 doğada kendiliğinden yetişen (bitki) sauvage (plante)

yabani çiçekler fleurs sauvages

3 görgüsüsüz, kaba rustre

yabani bir adam un homme rustre

noun yabani doğada yaşayan, evcil olmayan hayvan animal sauvage

bir yabaniyi terbiye etmek apprivoiser un animal sauvage