yürü-

yürü-

verb intransitive yürü- (yürür [jy'ɾyɾ]) [jyɾy'-]

1 adımlarla ilerlemek, gitmek

Sahilde biraz yürüdü.

2 herhangi bir yöne doğru sürekli olarak yer değiştirmek

kuzeye doğru yürüyen bir gemi

3 üzerine doğru gitmek, saldırmak

Halk meclise yürüdü.

4 ilerlemek

İşleri iyi yürüyor.

noun yürürlük [jyɾyɾ'lyc] (yürürlüğü [jyɾyɾly'y])

1 gereğinin uygulanması durumu

yürürlükteki kanunlar

2 tedavül

yürürlükten kalkan paralar

verb transitive accusative yürüt- [jyɾyt'-] (yürütür [jyɾy'tyɾ])

1 yürümek eylemini yaptırmak, yürümesini sağlamak

Hastayı yavaş yavaş yürüttü.

2 bir yargıyı uygulamak

kanunları yürütmek

3 habersiz olarak almak

Çantasını yürütmüşler.

noun yürüteç [jyɾy'teʧ] (yürüteci [jyɾyte'ʤi])

1 bebeklere ilk yürüme çabalarında destek olan araç

Yürüteçle yürüyebiliyor.

2 yürüme sorunu olan kimselerin kullandığı araç

Hasta yürüteç kullanıyor.

noun yürütme [jyɾyt'me]

1 yürütmek eylemi

İşleri eskisi gibi yürütmeye çalışıyor.

2 kanunları uygulama işi

yürütmede çıkan sorunlar

3 genel ve yerel yönetim

yürütme organları

noun yürüyüş [jyɾy'jyʃ]

1 yürümek eylemi veya biçimi

Tedaviye rağmen yürüyüşü değişmedi.

2 spor amacıyla yapılan yürüme

yürüyüşe çıkmak

3 protesto amaçlı topluca yürüme

yürüyüş düzenlemek