yüksek

yüksek exalted, high, high-rise, loud, sublime, supreme, tall haut alto высокий عالي vysoký høj hoch ψηλός alto korkea visok alto 高い 높은 hoog høy wysoki hög สูง cao 高的

adjective yüksek (yükseği [jycse'i]) [jyc'sec]

1 altıyla üstü arasındaki mesafesi çok olan haut

yüksek bir duvar un mur haut

2 belirli bir yere göre daha yukarıda bulunan haut

yüksek bir raf une étagère haute

3 güçlü, şiddetli puissant

yüksek basınç haute pression

4 derece veya makam bakımından üstün supérieur

yüksek bir rütbe un grade supérieur

5 erdemli vertueux

yüksek bir kişilik une personnalité vertueuse

noun yüksek yukarıda, üst tarafta olan yer haut

Yüksekten düşünce bacağı kırıldı. Tombé d'en haut il s'est cassé la jambe.

noun yükseklik [jycsec'lic] (yüksekliğ, [jycsecli'i])

1 yüksek olma durumu hauteur

Binanın yüksekliğinden korktu. Il a eu peur de la hauteur de l'immeuble.

2 geometrik şekillerde tabanla tepe arasındaki uzaklık hauteur

Silindirin yüksekliğini ölçtü. Il a mesuré la hauteur du cylindre.

noun yüksekokul [jyc'secokuɫ] üst seviyede meslek adamı yetiştiren yükseköğretim kurumu école supérieure

yüksekokul mezunları les diplômés des écoles supérieures

noun yükseköğretim [jyc'secœːɾetim] üniversite, akademi vb.nin planlayıp uyguladığı öğretim enseignement supérieur

yükseköğretim sınavı examen d'entrée dans l'enseignement supérieur