uyuş-

uyuş-

(ujuʃ'-)
fiil nesnesiz uyuşur (uju'ʃuɾ)
Kolum uyuştu.

uyuş-

(ujuʃ'-)
fiil nesnesiz -le uyuşur (uju'ʃuɾ)
1. Yasalar toplumun değerleriyle uyuşuyor.
2. Siyasi taraflar birbirleriyle uyuştu.