utan-

utan-

(utan'-)
fiil nesnesiz utanır (uta'nɯɾ)
1. Hatasından dolayı utandı.
2. Zayıflarla dolu karnesini babasına göstermekten utanıyor.

utan-


fiil nesnesiz -den hâli
1. Çocuk büyüklerin yanında utanıyor.
2. Kadın utanarak komşusundan borç istedi.