uç-

(uc- konumundan yönlendiriliyor)

uç-

(uʧ'-)
fiil nesnesiz uçar (u'ʧaɾ)
1. Serçeler uçup gitti.
2. Uçak çok alçaktan uçtu.
3. Yarın akşam ülkesine uçuyor.
4. Sıvıdaki alkol çabuk uçtu.
5. Hastalıktan dolayı rengi uçmuş.
6. Rüzgâr esince masadaki evraklar uçtu.
7. uçurumdan uçmak
8. Patlamayla beraber araba havaya uçtu.
9. mecaz Bazı belgeler uçmuş.
10. mecaz Yarışmayı kazanınca sevinçten uçtu.
11. mecaz Uyuşturucu alıp uçtular.