uç

uç end, extreme, extremity, nib, point, tab, tail-end, terminal, tip طرف مستدق špička spids Spitze άκρη punta kärki bout vrh estremità 先端 끝 tipje tupp koniuszek ponta кончик spets จุดปลายสุด đầu 尖稍

noun uç (ucu [u'ʤu]) [uʧ]

1 bir nesnenin incelerek biten son ve sivri noktası pointe

kalemin ucu pointe du crayon

2 bir şeyin baş veya son noktası extrémité, bout

Sokağın ucuna kadar gitti. Il est allé jusqu'au bout de la rue.

3 bir şeyin kenarı bord

Araba yolun ucunda durdu. La voiture s'est arrêtée au bord de la route.

4 bir uzaklığın son noktası bout

Şehrin öbür ucuna kadar gezdiler. Ils se sont promenés jusqu'à l'autre bout de la ville.

adjective uç aşırı extrême

çok uç tavırları olan bir genç un jeune qui a des comportements très extrêmes