tut-

tut-

verb transitive accusative tut- (tutar [tu'taɾ]) [tut'-]

1 elde taşımak

Elinde bir buket çiçek tutuyordu.

2 yakalamak

Kaçan çocuğu tuttu.

3 alıkoymak

Hırsızı tutup polisi çağırdılar.

4 kar vb.nin yeri kaplaması

Kar yeri tutmadan eridi.

5 desteklemek

Aynı takımı tutuyorlar.

6 benimsemek, beğenmek

Yeni lokantayı tutmadılar.

7 bir işe girişmek

Bir temizlik işi tutmuş.

8 takip etmek, izlemek

O hattı tutup ilerledik.

verb transitive accusative dative tut-

1 hedef olarak almak

bir yeri taşa tutmak

2 yaklaştırmak

mendili burna tutmak

3 ikram etmek

konuklara şeker tutmak

verb intransitive tut-

1 beddua, dua, ah vb.nin gerçekleşmesi

Bedduası tuttu.

2 varsaymak, farz etmek

Tut ki, hastalandın. Ne yaparsın?

3 yüzeyi bir şeyle kaplanmak

kaymak tutan süt

4 sarmak, bürümek

üstü sis tutan şehir

5 sürmek, zaman almak

iki saat tutan yolculuk

6 yapışarak veya sokularak çıkmaz olmak

iyi tutan bir boya

7 yemeğin dibinin hafifçe yanması

Tencerenin dibi tutmuş.

8 bir ürünün veya eserin geniş ilgi görmesi

Son romanı tutmadı.

noun tutacak [tuta'ʤak] (tutacağı [tutaʤa'ɯ]) sıcak mutfak araçlarını tutmakta kullanılan bez

Tencereyi tutacakla tutup kaldırdı.

noun tutam [tu'tam] avuç içi veya parmak uçlarıyla tutulabilen miktarda olan

Yemeğe bir tutam tuz attı.

noun tutamak [tuta'mak] (tutamağı [tutama'ɯ])

1 bir şeyin tutulup çekilecek yeri

dolap tutamağı

2 tutunacak, dayanacak, güvenecek şey

Hayat tutamağını kaybetti.

noun tutanak [tuta'nak] (tutanağı [tutana'ɯ])

1 meclis, mahkeme vb. nde söylenenlerin yazıya geçirilmesi

tutanağa geçen konuşmalar

2 bir durumu tespit eden veya edenler tarafından imzalanan belge

tutanak metni

noun tutar [tu'taɾ]

1 nicelik bakımından bir şeyin bütünü

fatura tutarı

2 para miktarı, meblağ

taksit tutarı

adjective tutarlı [tutaɾ'ɫɯ] aralarında çelişki bulunmayan, her bakımdan uyumlu

tutarlı cevaplar

adjective tutarsız [tutaɾ'sɯz] tutarlı olmayan, aralarında çelişki bulunan

tutarsız açıklamalar