toplu

toplu collective, mass voll

adjective toplu [top'ɫu]

1 topu olan qui a un ballon

toplu iğne épingle

2 hepsi bir arada bulunan collectif

toplu yaşam vie collective

3 birlikte yapılan synoptique

toplu gösteri rétrospective de films

4 dağınık olmayan ordonné

toplu saçlar cheveux ordonnés

5 bütününü içine alan global

ürünlerin toplu sayımı comptage global des produits

6 dolgun vücutlu potelé

toplu bir bayan une dame potelée

noun toplu iğne [top'ɫu iːne] başında küçük bir toparlak bulunan iğne épingle

Yaka kartını toplu iğne ile tutturdu. Il a fait tenir son badge à l'aide d'une épingle.

noun toplu konut [top'ɫu konut] devletin açtığı kredi yardımları ve katkılarıyla oluşturulan yapılar bütünü H.L.M.

toplu konut idaresi Office public des H.L.M.

adverb topluca [top'ɫuʤa] toplu olarak globalement, communément

Topluca kahvaltı yaptılar. Ils ont pris collectivement leur petits déjeuner.

noun topluluk [topɫu'ɫuk] (topluluğu [topɫuɫu'u])

1 nitelikleri bakımından bir bütün oluşturan kimselerin hepsi groupement

öğrenci topluluğu groupement d'étudiants

2 aynı yerde bulunan insan kalabalığı foule

topluluk önünde konuşmak parler devant une foule

3 vücudun dolgun olma durumu embonpoint

Topluluğu annesine çekmiş. Il tient son embonpoint de sa mère.