topla-

topla-

verb transitive accusative topla- (toplar [top'ɫaɾ]) [topɫa'-]

1 bir araya getirmek, düzene sokmak

Öğrencileri salona topladı.

2 devşirmek

Köylü, incir topluyordu.

3 artırıp biriktirmek

servet toplamak

4 sayıları veya nicelikleri birbirine ekleyip toplamını bulmak

İşlem sonuçlarını toplayıp son değeri buldu.

5 şişmanlamak, kilo almak

Son günlerde çok topladı.

noun toplam [top'ɫam] toplama işleminin sonucu

değerlerin toplamı

noun toplama [topɫa'ma]

1 toplamak işi

Asker toplamaya başladılar.

2 sayıları veya nicelikleri birbirine ekleyip toplamını bulma işlemi

toplama işlemi

adjective toplama değişik parçaların bir araya getirilmesiyle oluşmuş

toplama bilgisayar

verb intransitive toplan- [topɫan'-] (toplanır [topɫa'nɯɾ])

1 toplama işine konu olmak

Bağışlar toplandı.

2 toplantı yapmak

Çalışanlar ayda iki defa toplanıyor.

3 kendine çekidüzen vermek

Toplanıp yola çıktı.

4 şişmanlamak

Diyeti bırakınca toplandı.

noun toplantı [topɫan'tɯ]

1 toplanma, bir araya gelme, kabarıklık oluşturma

okulun veli toplantısı

2 bir gündem üzerinde görüşmek amacıyla ilgililerin katılmasıyla yapılan birleşim

toplantı gündemi

noun toplardamar [top'ɫaɾdamaɾ] kanın, vücudun her yanından kalbe gitmesine yarayan damar

Toplardamarı tıkanmış.