tertip

tertip draft, formation, formula, manoeuvre, tidiness

noun tertip (tertibi [teɾti'bi]) [teɾ'tip]

1 uygun bir sıraya, düzene koyma organisation

Kitapların tertibine önem verir. Il attache de l'importance à l'organisation des livres.

2 düzenleniş, sıralanış biçimi alignement

Malların tertibini kontrol etti. Il a contrôlé l'alignement des marchandises.

3 düzenleme agencement, aménagement

binanın tertibinden sorumlu görevliler personnel responsable de l'agencement de l'immeuble

4 askere alınma dönemi classe

Bu gençler kaçıncı tertipten? Ces jeunes sont de quelle classe ?

verb transitive accusative tertiple- [teɾtiple'-] (tertipler [teɾtip'leɾ])

1 sıraya, düzene koymak organiser, aménager, agencer

Kitaplarını tertipledi. Il a agencé ses livres.

2 toplantı, seminer vb. düzenlemek organiser des séminaires, congrès

Toplantı tertipledi. Il a organisé une réunion.

3 hile, düzen, komplo hazırlamak comploter, fomenter

Suikast tertipledi. Il a fomenter un attentat.