terbiye

terbiye decency, decorum, discipline, manner, sauce, seasoning, upbringing

noun terbiye [teɾbi'je]

1 eğitim éducation

çocuk terbiyesi éducation de l'enfant

2 görgü politesse, savoir-vivre

terbiye kuralları règles de politesse

3 hayvanı alıştırma dressage

at terbiyesi dessage de chevaux

terbiye et-

1 eğitmek dresser

Atları terbiye ediyor. Il dresse les chevaux.

2 tabaklamak tanner

Derileri terbiye etti. Il a tanné les cuirs.

3 et ve çeşitlerine baharat vb.ni katıp bekletmek faire mariner les viandes

Eti terbiye edip bekletti. Il a fait mariner les viandes.

4 çorba vb.ni yoğunlaştırmak için süt vb.ni katmak ajouter du lait, etc. aux soupes pour les densifier

Çorbayı terbiye ettikten sonra servis yaptı. Il a ajouté du lait à la soupe et l'a servie.