tarak

tarak Kamm comb, scallop peigne مشط hřeben kam χτένα peine kampa češalj pettine 櫛 빗 kam kam grzebień pente расческа kam หวี cái lược 梳子

noun tarak (tarağı [taɾa'ɯ]) [ta'ɾak]

1 saç veya sakalı taramaya veya saçları tutturmaya yarayan dişli araç peigne

Tarakla saçlarını taradı. Il s'est coiffé à l'aide d'un peigne.

2 tırmık râteau

bahçıvan tarağı râteau de jardinier

3 dokuma tezgâhlarında, dişleri arasından ipliklerinin geçtiği araç peigne

tezgâh tarağı peigne pour machine textile

4 bazı kuşların başındaki yelpaze biçiminde tepelik crête

horoz tarağı crête de coq

5 insanda ayağın yüksek olan üst bölümü métacarpe

Ayaklarının tarak kısmı çok geniş. La métacarpe de ses pieds est très large.

tarak vur-
taramak peigner

Saçlarına tarak vurmamış. Ses cheveux ne savent pas ce que c'est qu'un peigne.

verb transitive accusative tarakla- [taɾakɫa'-] (taraklar [taɾak'ɫaɾ])

1 bağ, bahçe toprağının yüzünü tarakla düzeltmek ratisser

Toprağı tarakladı. Il a ratissé la terre.

2 gereksiz maddelerden ayıklamak amacıyla taramak ratisser, peigner

Yünleri tarakladı. Il a peigné les laines.

adjective taralı [taɾa'ɫɯ] taranmış peigné

taralı saçlar cheveux peignés