tamam

tamam complete, consummate, intact, O.K., right, very well, over

adjective tamam [ta'mam]

1 bütün, tüm entier, tout

Şehrin tamamını gezdi. Il a visité toute la ville.

2 eksiksiz complet

Siparişler tamam değil. Les commandes ne sont pas au complet.

3 tamamlanmış, bitmiş complet, fini

Vakit tamam artık, kalkıyoruz. L'heure est passée, nous partons.

interjection tamam evet oui

- Geliyor musunuz? - Tamam, şimdi geliyoruz. ­ Venez­vous ? ­ Ca y est, nous arrivons.

adverb tamamen [ta'maːmen] bütün olarak, büsbütün entièrement

Ev tamamen yıkıldı. La maison s'est entièrement écroulée.

adverb tamamıyla [tamaː'mɯjɫa] tam olarak, büsbütün entièrement

Onları tamamıyla unuttu. Il les a complétement oubliés.

verb transitive accusative tamamla- [tamamɫa'-] (tamamlar [tamam'ɫaɾ]) eksiksiz, tamam duruma getirmek compléter

Evin ihtiyaçlarını tamamladı. Il a complété les besoins de la maison.