taban

taban base, bottom, floor, pedestal, rock-bottom, sole, stand Boden

noun taban [ta'ban]

1 ayak veya ayakkabının alt yüzü semelle

ayakkabı tabanı semelle de chaussure

2 yer, zemin sol

Tabanı mermerle döşediler. Ils ont dallé le sol avec du marbre.

3 bir şeyin en alt bölümü, temel, kaide base, socle, soubassement

evin tabanı le soubassement de la maison

4 bir ırmak veya gölün en derin olan orta yeri bas-fond d'une rivière, d'un lac

ırmağın tabanı le bas-fond de la rivière

tabana kuvvet kaç-
çok hızlı, koşarak kaçmak prendre les jambes à son cou

Hırsızlar tabana kuvvet kaçmışlar. Les voleurs se sont enfuis en prenant leurs jambes à leurs cous.