tık-

tık-

verb transitive accusative tık- (tıkar [tɯ'kaɾ]) [tɯk-] iterek, zorla, aceleyle sokmak

Eşyalarını dolaba tıktı.

adverb tıka basa [tɯ'ka basa] boş kalmayacak biçimde, iyice dolarak

Çantasını tıka basa doldurdu.

verb transitive accusative tıka- [tɯka'-] (tıkar [tɯ'kaɾ])

1 bir şeyin ağzını veya deliğini bir nesneyle kapamak

Lavaboyu tıkadı.

2 yol vb.ni bir engelle işlemez duruma getirmek

Kaza trafiği tıkadı.

noun tıkaç [tɯ'kaʧ] (tıkacı [tɯka'ʤɯ]) bir şeyin delik veya ağzını tıkamaya yarayan nesne

Küveti tıkaçla tıkadı.

adjective tıkalı [tɯka'ɫɯ] kapanmış, herhangi bir şeyin geçemediği (yol vb.)

tıkalı yol

verb intransitive tıkan- [tɯkan'-] (tıkanır [tɯka'nɯɾ])

1 tıkama işine konu olmak

Trafik tıkandı.

2 iştahı kalmayıp yemek yiyememek

Tıkandım artık yiyemiyorum.

3 soluk alamamak

Boğazı tıkandı.

adjective tıkanık [tɯka'nɯk] (tıkanığı [tɯkanɯ'ɯ]) tıkanmış olan

tıkanık boru

verb transitive accusative tıkın- [tɯkɯn'-] (tıkınır [tɯkɯ'nɯɾ]) eline geçen yiyeceği oburca yemek

Çikolataları tıkınıyor.

verb intransitive tıkış- [tɯkɯʃ'-] (tıkışır [tɯkɯ'ʃɯɾ]) birlikte bir yere tıkılmak

Sınıfa tıkıştılar.

verb transitive accusative dative tıkıştır- [tɯkɯʃtɯɾ'-] (tıkıştırır [tɯkɯʃtɯ'ɾɯɾ]) boş yer kalmayacak biçimde doldurmak, gelişigüzel koymak

Çantasını kitaplarla tıkıştırdı.

verb transitive accusative tıkıştır- [tɯkɯʃtɯɾ'-] (tıkıştırır [tɯkɯʃtɯ'ɾɯɾ])

1 acele ile birine bir şeyi yedirmeye çalışmak

Çocuğa mamasını tıkıştırıyor.

2 iyice çiğnemeden yutarak yemek

yemeği tıkıştırmak