soğu-

soğu-

verb intransitive soğu- (soğur [so'uɾ]) [sou'-] ısısını yitirerek soğuk duruma gelmek

Havalar çok soğudu.

verb intransitive ablative soğu- birine veya bir şeye duyulan sevgi ve ilginin kalmaması

İşinden soğudu.

adjective soğuk [so'uk] (soğuğu [sou'u])

1 ısısı düşük olan; sıcak karşıtı

soğuk su

2 yakın ve içten olmayan, ilgisiz

soğuk bir insan

3 sevimsiz veya yersiz

soğuk bir espri

4 cinsel istek duymayan

soğuk bir kadın

soğuk al-
üşüyerek hastalanmak

Çocuk soğuk almış.

soğuk çal-
soğuk havanın bitkiye zarar vermesi

Sebzelere soğuk çalmış.

adjective soğukkanlı [so'ukkanɫɯ] olaylara ve gelişmelere sakin ve temkinli yaklaşan (kimse)

soğukkanlı bir adam

noun soğukluk [souk'ɫuk] (soğukluğu [soukɫu'u])

1 soğuk olma durumu, soğuk bir etki yapan şeyin özelliği

Havanın soğukluğunu hissetmedik.

2 soğuk, sevimsiz ve ilgisiz davranış

Soğukluğunun sebebini anladık.

3 cinsel istek duymama durumu

soğukluğun sebepleri

adjective soğutucu [soutu'ʤu] soğutma özelliği olan

soğutucu bir sistem

noun soğutucu

1 buzdolabı

soğutucudaki besinler

2 bir makine veya yapıda, aşırı ısınmayı önlemek için yer alan düzen

Arabanın soğutucusu bozulmuş.