sinir

sinir nerve нерв عصب nerv nerve Nerv νεύρο nervio hermo nerf živac nervi 神経 신경 zenuw nerve nerw nervo nerv เส้นประสาท dây thần kinh 神经

noun sinir [si'niɾ]

1 duyu ve hareket uyarılarını beyinden organlara, organlardan beyne ileten uzun hücre nerf

sinir hücreleri cellules nerveuses

2 kas kirişi veya zarı nerf

Etin sinirlerini ayıkladı. Il a enlevé les nerfs de la viande.

3 tepki gösterme duyarlığı sensibilité à réagir

Sinirleri gergin. Il a les nerfs à fleur de peau.

sinirine dokun-
hoşuna gitmemek, sinirlendirmek énerver

Bu sözler sinirimize dokundu. Ces paroles nous ont énervées.

siniri tut-
birdenbire sinirlenmek s'énerver brusquement

Sigara içemeyince siniri tuttu. Il s'est brusquement énervé n'ayant pas pu fumer une cigarette.

sinirleri boşal-
sinirlenip kendini tutamayarak gülmek, ağlamak veya bağırmak ne plus maîtriser ses nerfs

Kötü haberi duyunca sinirleri boşaldı. Ses nerfs ont lâché en apprenant la mauvaise nouvelle.

adjective sinir hoşa gitmeyen, can sıkan ennuyeux

sinir bir durum une situation énervante

verb intransitive sinirlen- [siniɾlen'-] (sinirlenir [siniɾle'niɾ]) öfkelenmek s'énerver

İşleri aksayınca sinirlendi. Il s'est énervé quand ses affaires ont pris du retard.

adjective sinirli [siniɾ'li]

1 içinde sinir bulunan nerveux

sinirli et viande nerveuse

2 kolayca ve çabuk sinirlenen nerveux

sinirli bir insan une personne nerveuse

adjective sinirsel [siniɾ'sel] sinirle ilgili, sinir bakımından nerveux

sinirsel sorunlar problèmes nerveux