sahip

sahip -holder, master, owner, possessor مالك majitel ejer Besitzer ιδιοκτήτης dueño omistaja propriétaire vlasnik proprietario 所有者 소유자 eigenaar eier właściciel proprietário владелец ägare เจ้าของ chủ nhân 业主

noun sahip (sahibi [saːhi'bi]) [saː'hip]

1 bir malı vb.ni yasaya uygun bir biçimde dilediği gibi kullanabilen kimse propriétaire

arabanın sahibi le propriétaire de la voiture

2 herhangi bir niteliği olan kimse qui possède une qualité

bilgi sahibi connaisseur, informé

3 bir iş yapmış, üstlenmiş veya bir eser ortaya koymuş kimse maître, patron

düğün sahibi responsable de la fête du mariage

4 koruyan, arka çıkan, gözeten kimse protecteur

Bu çocuğun bir sahibi yok mu? Cet enfant n'a-t-il pas qqn qui veille sur lui ?

sahip çık-

1 kendinin olduğunu ileri sürmek s'approprier

Bulduğu bisiklete sahip çıktı. Il s'est approprié le vélo qu'il a trouvé.

2 korumak, ilgilenip gözetmek protéger, prendre soin

yetim çocuğa sahip çıkan akrabaları les parents qui prennent soin de l'orphelin

sahip ol-
mülkiyetinde olmak, elinde bulundurmak posséder

bir eve sahip olmak posséder une maison

verb transitive accusative sahiplen- [sahiplen'-] (sahiplenir [sahiple'niɾ])

1 bir şeye sahip çıkmak s'approprier

Bavullardan birini kimse sahiplenmedi. Personne ne s'est approprié une des valises.

2 korumak, arka çıkmak protéger

Yetim bir öğrenciyi devlet sahiplendi. L'Etat a pris sous sa protection un élève orphelin.