sıyır-

sıyır-

verb transitive accusative sıyır- (sıyırır [sɯjɯ'ɾɯɾ]) [sɯjɯɾ'-]

1 sürterek ya da çekerek bir nesnenin yüzeyinden bir parça soymak, koparmak

Arabanın kenarını sıyırmış.

2 bir şeyi kapatan örtüyü çekerek almak ya da açmak

Örtüsünü sıyırıp başını açtı.

3 silerek üzerinde ya da içinde hiçbir şey bırakmamak

Lokmasıyla tabağını sıyırdı.

noun sıyrık [sɯj'ɾɯk] (sıyrığı [sɯjɾɯ'ɯ]) vücutta hafifçe kazınmış, zedelenmiş, soyulmuş olan yer

Dizindeki sıyrıklar iyileşti.

verb intransitive sıyrıl- [sɯjɾɯɫ'-] (sıyrılır [sɯjɾɯ'ɫɯɾ])

1 sıyırmak işine konu olmak

Kapı sıyrılmış.

2 dar bir yerden çıkmak

Parmaklığın arasından sıyrılmış.

3 bir yerden veya bir durumdan çıkmak, kurtulmak

Borçlarından sıyrılmış.