sığın-

sığın-

verb intransitive dative sığın- (sığınır [sɯɯ'nɯɾ]) [sɯɯn'-]

1 tehlikelerden kaçıp güvenilir bir yere çekilmek

Yağmur başlayınca bir mağaraya sığındılar.

2 korunmak amacıyla bir yere veya birine başvurmak

Savaş yıllarında komşu ülkeye sığındılar.

3 güvenmek, yardım istemek veya ummak

Zor durumda kalınca ailesine sığınır.

noun sığınak [sɯɯ'nak] (sığınağı [sɯɯna'ɯ])

1 çeşitli tehlikelerden korunmak için sığınılacak yer

Kadın ve çocukları sığınağa götürdüler.

2 kötülüklerden koruyan, sığınılan kimse veya şey

Ailesi onun sığınağıdır.

noun sığınmacı [sɯɯnma'ʤɯ] başka bir ülkeye veya yere sığınmış olan kişi

Sığınmacılar kamplara yerleşti.

noun sığıntı [sɯɯn'tɯ] bulunduğu yerde kalması istenmeyen kimse

Kendisini sığıntı gibi hissetti.