söz

söz Vokabel, Wort, Versprechen assurance, comment, observation, pledge, promise, remark, saying, speech, undertaking, word mot, promesse عهد slib løfte υπόσχεση promesa lupaus obećanje promessa 約束 약속 belofte løfte obietnica promessa обещание löfte คำมั่นสัญญา lời hứa 允诺

noun söz [sœz]

1 bir veya birkaç heceden oluşan ve anlamlı ses birliği mot, vocable

söz söylemek parler

2 bir düşünceyi anlatan kelime dizisi parole

söz dağarcığı vocabulaire

3 kesinlik kazanmayan haber, söylenti rumeur

Bu sözlere kimse inanmaz. Personne ne croit en ces rumeurs.

4 bir işi yapacağını kesin olarak vadetme promesse

Sözünde durmadı. Il n'a pas tenu sa promesse.

5 müzik parçalarının yazılı metni, güfte paroles (musique)

söz yazarı auteur de paroles

söz birliği et-
ortak bir karar almak décider en commun

Söz birliği edip müdürü şikâyet ettiler. Ils ont décidé en commun et se sont plaints du directeur.

söz ver-
bir işi yapacağını kesinlikle bildirmek promettre

Geleceğine dair söz verdi. Il a promis de venir.

conjunction söz gelimi/gelişi ['sœz ɟelimi/ɟeliʃi] örneğin par exemple

Söz gelimi, uçağınızı kaçırdınız. Ne yaparsınız? Vous avez, par exemple, raté votre avion. Que faites-vous ?

noun sözcü [sœz'ʤy] bir kurul, bir topluluk veya kişi adına söz söyleme yetkisi olan kimse porte-parole

şirketin sözcüsü le porte-parole de la société

noun sözcük [sœz'ʤyc] (sözcüğü [sœzʤy'y]) kelime mot

yabancı bir sözcük un mot étranger

adverb sözde [sœz'de] sanki, güya soi-disant, comme si

Sözde bize yardım edecekti. Il allait soi-disant nous aider.

adjective sözde gerçekte öyle olmayıp öyle geçinen veya bilinen soi-disant, prétendu

sözde başarılar des prétendus succés.

noun sözdizimi ['sœzdizimi] bir cümledeki kelime türlerinin arasındaki ilişkileri inceleyen dil bilgisi kolu syntaxe

Türkçenin söz dizimi la syntaxe du turc

adjective sözel [sœ'zel]

1 sözle ilgili, söze dayanan oral

sözel ifadeler expressions orales

2 sosyal konuları kapsayan (sınav) examen oral

sınavın sözel bölümü la partie orale de l'examen

verb intransitive sözlen- [sœzlen'-] (sözlenir [sœzle'niɾ]) evlenmek için anlaşarak kesin karar vermek être promis l'un à l'autre

Genç çift bugün sözlendi. Le jeune couple s'est promis aujourd'hui l'un à l'autre.

verb intransitive sözleş- [sœzleʃ'-] (sözleşir [sœzle'ʃiɾ])

1 herhangi bir iş konusunda birbirine karşılıklı söz vermek convenir, s'entendre

Taraflar sözleşti. Les parties se sont entendues.

2 belli bir yer ve saatte buluşmayı kararlaştırmak convenir d'un rendez-vous

Saat beşte görüşmek üzere sözleştik. Nous sommes convenus d'un rendez-vous à cinq heures.

noun sözleşme [sœzleʃ'me]

1 sözleşmek işi accord

Belli bir saat için sözleşmeyi unuttuk. Nous avons oublié de nous accorder sur une heure.

2 iki veya daha çok kişinin, kuruluşun aldıkları ortak kararı içeren hukuki işlem, kontrat contrat

sözleşme metni texte du contrat

adjective sözlü [sœz'ly] sözle, konuşma biçiminde yapılan; yazılı karşıtı oral, verbal

sözlü bir ifade expression orale

noun sözlü evlenmek için birbirine söz vermiş olan kimse promis

Sözlüsüne hediye aldı. Il a acheté un cadeau à sa promise.

noun sözlük [sœz'lyc] (sözlüğü [sœzly'y]) bir dilin kelime ve deyim hazinesini açıklayan veya başka dillerdeki karşılıklarıyla veren eser dictionnaire

sözlükte kelime aramak chercher un mot dans le dictionnaire

adverb sözüm ona [sœ'zym ona] sanki, güya soi-disant, comme si

Sözüm ona çok samimidir. Il est soi-disant très sincère.