renk

renk Farbe colour, hue, color couleur, teinte cor لون barva farve χρώμα color väri boja colore 色 색 kleur farge kolor цвет färg สี màu sắc 颜色

noun renk (rengi [ɾen'ɟi]) [ɾenc] cisimlerden yansıyan ışığın gözde oluşturduğu duyum couleur

renkleri algılamak percevoir les couleurs

rengi at-/kaç-/uç-

1 solmak fâner, passer

Gömleğin rengi atmış. La couleur de la chemise a passé.

2 korku, heyecan vb. sebeplerle benzi sararmak pâlir

Yüzünün rengi atmış. Son visage a pâli.

rengini belli et-
düşüncesini, eğilimini açığa vurmak afficher la couleur

Çok konuştuk ama rengini belli etmedi. Nous avons parlé longtemps mais il n'a pas affiché la couleur.

renk ver-

1 çamaşırın renginin solması déteindre

Gömlek renk vermiş. La chemise a déteint.

2 neşe, canlılık veya değişiklik kazandırmak vivifier, égayer, animer

Toplantımıza renk verdiniz. Vous avez animé notre réunion.

verb transitive accusative renklendir- [ɾenclendiɾ'-] (renklendirir [ɾenclendi'ɾiɾ])

1 bir şeyin renkli olmasını sağlamak colorer

Kumaşı renklendirmiş. Il a coloré le tissu.

2 neşelendirmek égayer

Gecemizi renklendiler. Ils ont égayé notre soirée.