patla-

patla-

verb intransitive patla- (patlar [pat'ɫaɾ]) [patɫa'-]

1 nesnelerin iç basıncın etkisiyle ve gürültüyle dağılması

Pazarda bomba patlamış.

2 yırtılıp açılmak

omuzlarından patlayan ceket

3 yarılmak

boksörün patlayan dudağı

4 (tohum, tomurcuk vb.nde) yeşermek, görünür duruma gelmek

patlayan tomurcuklar

5 top, taşıt lastiği vb.nin havasının inmesi

Lastik patlamış.

6 ansızın tehlikeli bir şeyin meydana gelmesi

patlayan fırtına

7 çok sıkılmak, sıkıntı ve sabırsızlığını belli etmek

Sıkıntıdan patladık.

8 aşırı tepki göstermek

O kadar bekleyince artık patladık.

verb intransitive dative patla- herhangi bir durum veya bir değerin yitirilmesine yol açmak

pahalıya patlayan bir pazarlık

adjective patlak [pat'ɫak] (patlağı [patɫa'ɯ]) patlayarak açılmış, yırtık

omuzu patlak bir gömlek

noun patlak patlamış yer

patlak borular

patlak ver-
beklenmedik bir olayın ansızın ortaya çıkması

Bu olay nasıl patlak verdi?

adjective patlamalı [patɫama'ɫɯ] hava etkisiyle benzin, petrol vb.nin hızlı yanmasıyla çalışan (motor)

patlamalı motor

noun patlangaç [patɫan'gaʧ] (patlangacı [patɫanga'ʤɯ])

1 tabanca gibi ses veren pistonlu çocuk oyuncağı

Patlangaçla oynuyor.

2 bir çeşit şenlik fişeği

Patlangaç patlattılar.

verb transitive accusative patlat- [patɫat'-] (patlatır [patɫa'tɯɾ])

1 patlama işine yol açmak

Boruyu patlatmışlar.

2 bir silahı veya patlayıcı bir maddeyi ateşlemek

bomba patlatmak

3 birinin sabrını tüketmek

Adamı sinirden patlattı.

verb intransitive patlat- tokat atmak

Suratına bir tane patlattı.

adjective patlayıcı [patɫajɯ'ʤɯ] patlama özelliği olan

patlayıcı madde

noun patlayıcı patlama özelliği olan madde

Teröristler patlayıcılarla yakalandı.