otur-

otur-

(otuɾ'-)
fiil nesnesiz -e hâli oturur (otu'ɾuɾ)
1. koltuğa oturmak
2. mecaz Ceket üzerine iyi oturdu.
3. başkanlık makamına oturmak

otur-


fiil nesnesiz -de hâli
1. Koltukta oturuyor.
2. Ailesi ilçede oturuyor.

otur-


fiil nesnesiz -le
Hâlâ ailesiyle oturuyor.

otur-


fiil nesnesiz
1. Ne yapıyorsunuz? - İşler bitti, oturuyoruz.
2. Birtakım toprak tabakaları henüz oturmamış.
3. zamanla oturan bazı alışkanlıklar