omuz

omuz shoulder كتف rameno skulder Schulter ώμος hombro olkapää épaule rame spalla 肩 어깨 schouder skulder ramię ombro плечо axel ไหล่ vai 肩膀

noun omuz (omzu, omuzu [om'zu, -mu'zu]) [o'muz] boynun iki yanında, kolların gövdeye bağlandığı bölüm épaule

omuz ağrısı douleurs d'épaule

omuzları çök-
bitkin, perişan ve yıkılmış bir durumda olmak être avachi

Üzüntüden omuzları çökmüş. Ses épaules se sont avachies de chagrin.

verb transitive accusative omuzla- [omuzɫa'-] (omuzlar [omuz'ɫaɾ])

1 omzuna almak épauler

Tabutu omuzlayıp götürdüler. Ils ont épaulé le cercueil et l'ont emmené.

2 omzuyla dayayıp itmek défoncer

Kapıyı omuzladı. Il a défoncé la porte.

3 destek vermek épauler, soutenir

Sıkıntılara karşı bizi omuzladılar. Face aux difficultés, ils nous ont soutenus.

4 bir iş veya görevi yüklenmek, sorumluluk almak endosser une responabilité

bir sorumluluğu omuzlamak endosser une responsabilité

5 sırtlayıp kaçırmak, aşırmak enlever, voler

Malları omuzlayıp götürmüşler. Ils ont enlevé et volé les marchandises.