nokta

nokta dot, fleck, full stop, period, point, speckle, spot, stop نقطة, نُقْطَة jádro věci, puntík, tečka pointe, prik, punktum Punkt, Sinn κουκκίδα, σημείο, τελεία punto asian ydin, piste, täplä point, pointe poanta, točka punto 点, 終止符, 要点 마침표, 요점, 점 punt poeng, punkt, punktum kropka, punkt ponto, ponto de vista, ponto final точка punkt ความคิดเห็น, จุด, มหัพภาค จุด chấm tròn nhỏ, dấu chấm câu, điểm 句点, 小圆点, 点

noun nokta [nok'ta]

1 çok küçük boyutlarda işaret, benek point

nokta şeklinde lekeler des taches en forme de points

2 bazı harflerin üzerine konulan ufak işaret point

Şu harflerin noktaları eksik. Ces caractères ont les points qui leur manquent.

3 konu veya konu ile ilgili önemli bölüm point

Bir noktaya daha değineceğim. J'aborderai un point supplémentaire.

4 nöbetçi bulunan yer point de contrôle de sécurité

güvenlik noktası bulunan bölgeler les régions qui ont des points de contrôle

5 sınır, derece, radde degré, limite

Tartışmayı bu noktaya kim getirdi? Qui a amené la discussion à cette limite ?

6 cümlenin bittiğini anlatmak için sonuna konulan noktalama işareti "." point "."

Noktanın konulduğu yerler. Les endroits où l'on met le point.

7 iki doğrunun kesiştiği yer recoupement de deux droites

Doğrular bu noktada kesişiyor. Les droites se recoupent à ce point.

verb transitive accusative noktala- [noktaɫa'-] (noktalar [nokta'ɫaɾ])

1 nokta koymak ponctuer

Bu harfi de noktalaman gerekiyor. Il faut que tu ponctues aussi ce caractère.

2 yazıda noktalama işaretlerini yerli yerine koymak respecter la ponctuation

bir metni noktalamak respecter la ponctuation d'un texte

3 sona erdirmek, bitirmek ponctuer

Konuşmasını noktaladı. Il a ponctué son intervention.

noun noktalama [noktaɫa'ma] noktalamak işi ponctuation

noktalama işaretleri signes de ponctuation

noun noktalama imleri/işaretleri [noktaɫa'ma imleɾi/iʃaɾetleɾi] yazıda cümlelerin başına veya sonuna konulan işaret signes de ponctuation

noktalama işaretlerinin yerleri les emplacements des signes de ponctuation

noun noktalı virgül [nokta'ɫɯ viɾɟyl] mantık açısından birbirini bütünleyen bağımsız cümleleri bağlayan noktalama işareti ";" point virgule ";"

noktalı virgülün kullanıldığı yerler les endroits où l'on utilise le point virgule