laf

laf

noun laf [laf]

1 söz, lakırtı

Lafını bilerek söyler.

2 konuşma

lafını kesmek

3 sonuçsuz, yararı olmayan söz

Artık laflar fayda etmiyor.

4 dedikodu

Komşunun lafını ediyorlar.

lafa dal-
çok konuşmak

Komşumla marketin önünde lafa daldım.

laf at-

1 uzaktan, dolaylı bir söz söyleyip işittirmek

Toplantıda hatası olanlara laf attı.

2 sözle sarkıntılık etmek

Kız kendisine laf atanları ağabeyine şikâyet etti.

laf çık-
bir konu hakkında dedikodunun başlaması

Kadın hakkında laf çıktı.

interjection laf "Öyle şey olamaz; bu sözün hiçbir değeri yok." anlamlarında hafifseme sözü

Bütün borcunu ödeyecekmiş, laf!

adjective lafçı [laf'ʧɯ]

1 geveze

lafçı bir adam

2 iyi, etkili konuşan

Bu oldukça lafçı bir esnafmış.

3 sürekli dedikodu yapan

lafçı bir kadın

verb intransitive lafla- [lafɫa'-] (laflar [laf'ɫaɾ]) konuşmak, sohbet etmek

Arkadaşlarla biraz lafladık.