kuvvet

kuvvet Energie, Gewalt, Kraft, Tatkraft, Willenskraft, Stärke force, might, mightiness, potency, power, strength force

noun kuvvet [kuv'vet]

1 fiziksel güç force

İnşaat işleri kuvvet gerektirir. Le secteur du bâtiment nécessite de la force.

2 şiddet, zor violence, force

Polis taşkınlık yapanlara karşı kuvvet kullandı. La police a utilisé de la force contre les auteurs des débordements.

3 dayanıklı olma durumu résistance

soğuğa karşı kuvvetli hayvanlar des animaux résistants au froid

4 bir ülkenin savaşçı silahlı kuruluşları veya gücü forces (armées)

silahlı kuvvetler forces armées

verb intransitive kuvvetlen- [kuvvetlen'-] (kuvvetlenir [kuvvetle'niɾ]) güç kazanmak, direnci veya gücü artmak reprendre des forces

Düzenli yemek yiyince kuvvetlendi. Il a repris des forces en mangeant régulièrement.

adjective kuvvetli [kuvvet'li]

1 gücü çok olan, zorlu, şiddetli fort

kuvvetli rüzgâr vent fort

2 sağlam, dayanıklı olan solide, résistant, fort

kuvvetli bir adam homme fort

3 görevini iyi yapan performant

kuvvetli bir hafıza une bonne mémoire

4 çok etkileyici impressionnant

Kuvvetli bir hitabet yeteneği var. Il a un talent d'orateur impressionnant.

5 saygın, nüfuzlu respectable, influent

kuvvetli bir yazar un auteur influent