kulak

kulak Ohr ear αφτί oreja, oído oreille ухо أُذُن ucho øre korva uho orecchio 耳 귀 oor øre ucho orelha öra หู tai 耳朵

noun kulak (kulağı [kuɫa'ɯ]) [ku'ɫak]

1 başın her iki yanında bulunan işitme organı oreille

kulak burun boğaz uzmanı oto-rhino-laryngologiste

2 bu organın dış bölümü oreille

Atkısıyla üşüyen kulaklarını örttü. Il a couvert ses oreilles qui avaient froid avec son foulard.

3 balıklarda başın iki yanında bulunan yarık fente branchiale

balığın kulakları les fentes branchiales des poissons

4 telli çalgılarda tel germeye yarayan burgu cheville

Kanunun tellerini germek için kulağı eline aldı. Il a pris la cheville entre ses doigts pour tendre les cordes de la cithare.

5 akarsular vb.nin karaya giren ve durgunlaşan yerleri anse, petite baie

gölün kulağında bekleyen ördekler les canards qui attendent dans l'anse du lac

6 seslerin uygunluğunu seçebilme ve değerlendirebilme yeteneği oreille

Adamda iyi bir kulak var. L'homme a une bonne oreille.

noun kulaklık [kuɫak'ɫɯk] (kulaklığı [kuɫaklɯ'ɯ])

1 kulakları dış etkilerden korumak için yapılmış kılıf protège-oreilles, couvre-oreilles

Bu soğuklarda kulaklığını takmadan çıkmaz. Par ces froids il ne sort pas sans ses couvre-oreilles.

2 radyo, telefon vb.nde kulakla verici arasındaki bağlantı aracı oreillette, écouteurs

Uçakta kulaklıkla müzik dinleyebilirsiniz. Dans l'avion vous pouvez écouter de la musique avec des écouteurs.