kucak

kucak bosom, lap حضن klín skød Schoß γόνατα regazo syli tour krilo grembo ひざ 무릎 schoot fang łono colo колени knä ตัก lòng 膝盖

noun kucak (kucağı [kuʤa'ɯ]) [ku'ʤak]

1 açık kollarla göğüs arasındaki bölüm giron

annenin kucağındaki çocuk l'enfant dans le giron de sa mère

2 ortam, ocak milieu

aile kucağından ayrılan bir çocuk un enfant qui quitte le giron de sa mère

verb transitive accusative kucakla- [kuʤakɫa'-] (kucaklar [kuʤak'ɫaɾ])

1 kollarla sarıp göğüs üzerine bastırmak embrasser, prendre dans les bras

Misafirleri kucakladı. Il a pris dans ses bras ses invités.

2 kucağında taşımak porter dans les bras

bebeği kucaklamak porter le bébé dans les bras

3 kuşatmak encercler, assiéger

Onu sevgi ve ilgimizle kucakladık. Nous l'avons embrassé avec affection et intérêt.