kayna-

kayna-

verb intransitive kayna- (kaynar [kaj'naɾ]) [kajna'-]

1 bir sıvının belli bir sıcaklıkta buhar durumuna geçerek fokurdaması

Su yüz derecede kaynar.

2 yiyecek ve içeceğin pişmesi, haşlanması

Yemek kaynadı.

3 yerden su vb.nin çıkması

Bahçeden su kaynadı.

4 kırık, çatlak kemik veya metal parçalarının eski durumunu alması

Kırılan kemikleri kaynadı.

5 yaranın kapanması, iyileşmesi

İlaç sürünce yarası kaynadı.

6 mayalı bir şeyin kabarıp köpürmesi

Hamur kaynadı.

7 deniz ve göl suyunun çalkanması

kaynayan deniz

8 çok miktarda bulunmak

karınca kaynayan mutfak

9 gerçekleşememek

öğrencilerin yaramazlığıyla kaynayan ders

10 coşmak, heyecanlanmak

Kalabalık şarkıyla kaynadı.

11 bir yerde huzursuzluk olması

Kötü haber üzerine ev bir anda kaynadı.

12 arada kaybolmak

iş yığını arasında kaynayan dosyalar

noun kaynak [kaj'nak] (kaynağı [kajna'ɯ])

1 bir suyun çıktığı yer, pınar

Suyun kaynağına gittiler.

2 bir şeyin çıktığı yer

haberin kaynağı

3 gelir, kazanç, sağlık vb.ni sağlayıcı öge

Bu araba onun gelir kaynağı.

4 araştırma vb.nde yararlanılan belge

Araştırmasında birinci kaynaklara ulaştı.

5 iki metal veya yapay parçayı ısıtarak birleştirme yöntemi

kaynak atölyesi

6 haksız bir şekilde mevcut sıranın ön taraflarına girme

Kuyruktakiler kaynağa izin vermediler.

noun kaynakça [kaj'nakʧa] bibliyografya

kaynakça bölümü