kanca

kanca catch, clasp, hook, peg عقيفة, وتد hák, spojovací kolík knage, krog Dübel, Haken γάντζος, κρεμάστρα gancho, pinza koukku, nasta crochet, pince kuka gancio, molletta フック, ペグ 갈고리, 못 haak, pin krok, nagle hak, kołek gancho, mola, prendedor колышек, крюк krok, pinne ไม้หนีบผ้า, ตะขอ cái chốt, cái móc 钩子, 销子

noun kanca [kan'ʤa] bir şey çekmeye yarayan, ucu çengelli demir çubuk crochet, hameçon

oltanın kancası l'hameçon de la ligne

verb transitive accusative kancala- [kanʤaɫa'-] (kancalar [kanʤa'ɫaɾ])

1 kancayı bir şeye takmak accrocher

Halıyı duvara kancaladı. Il a accroché le tapis au mur.

2 kancayı atıp çekmek crocheter

Arkadaki kayığı kancaladılar. Ils ont crocheté la barque de derrière.

3 bir kimse veya şeyin üzerine bıktıracak kadar düşmek s'acharner

Adamı kancaladı, peşini bırakmıyor. L'homme s'acharne, il ne le lache pas d'un pouce.