kaldır-

kaldır-

verb transitive accusative kaldır- (kaldırır [kaɫdɯ'ɾɯɾ]) [kaɫdɯɾ'-]

1 bulunduğu yerden almak

Tabakları masanın üzerinden kaldırdı.

2 yukarı doğru hareket ettirmek

Elini kaldırdı.

3 yükseltmek

Çatıyı biraz kaldırdılar.

4 ürün toplamak, taşımak

harman kaldırmak

5 çekmek, taşımak

arabanın kaldıramadığı bir yük

6 bir kuruluşun çalışmasına son vermek

İki şirketi kaldırdılar.

7 hastayı hastaneye götürmek

Komşuyu hastaneye kaldırdılar.

8 toplamak

sofrayı kaldırmak

9 uyandırmak

Eşini sabah yedide kaldırdı.

10 yok etmek, ortadan silmek

Mafya adamı ortadan kaldırmış.

11 katlanmak

Başarısızlığı kaldıramaz.

12 uygun gelmek

Bu elbise fazla süs kaldırmaz.

13 çalmak

Marketten iki şişe içki kaldırmışlar.

noun kaldıraç [kaɫdɯ'ɾaʧ] (kaldıracı [kaɫdɯɾa'ʤɯ]) az bir kuvvet ile büyük bir yükü kaldırmaya yarayan sert çubuk

Kaldıraç kırıldı.

noun kaldırım [kaɫdɯ'ɾɯm] yollarda yayaların yürüdüğü bölüm

Görevliler kaldırımları temizledi.