küçük

küçük compact, confined, diminutive, incidental, Jnr, Jr, Jun, junior, little, mini, minor, remote, small, small-time, young, tiny, minute klein, Minderjähriger, winzig pequeño, trasgo, menor, minucioso lutin, petit, menu, mineur маленький, мельчайший, младший دقيق الحجم, شخص قاصر, صغير, قليل maličký, malý, nezletilý kort, lille, mindreårig ανήλικος, λεπτομερειακός, μικρός alaikäinen, erittäin pieni, pieni malen, malodobnik, sićušan minore, minuto, piccolo 小さい, 微小な, 未成年者 미성년자, 미소한, 작은 klein, minderjarige, miniem bitte liten, liten, mindreårig drobny, mały, nieletni menor de idade, miúdo, pequeno liten, minimal, underårig เล็ก, เล็กมาก, ผู้เยาว์ nhỏ, nhỏ bé, vị thành niên 副修科目, 小的, 很少的, 微小的

adjective küçük (küçüğü [cyʧy'y]) [cy'ʧyc]

1 boyutları ufak olan; büyük karşıtı petit

küçük ev petite maison

2 yaşı daha az olan plus jeune

küçük çocuk petiot

3 niceliği az olan petit (nombre)

küçük bir grup un petit groupe

4 niteliği aşağı olan, bayağı ordinaire

küçük yara petite plaie

5 geri aşamada subalterne

küçük bir memur un fonctionnaire subalterne

noun küçük

1 rütbe, derece veya yaş bakımından daha aşağı olan kimse subalterne

küçüklerin büyüklere saygısı le respect des petits pour les grands

2 küçük abdest pipi

Çocuk küçüğünü kaçırdı. L'enfant a fait pipi dans sa culotte.

noun küçük abdest [cy'ʧyc abdest] vücuttan atılan idrar urine, pipi

Küçük abdestini tutamıyor. Il ne sait pas se retenir pour le pipi.

noun küçük dil [cy'ʧyc dil] damağın arkasındaki dile benzer küçük uzantı luette

Küçük dili şişti. Sa luette a enflé.

adjective küçükbaş [cy'ʧycbaʃ] kasaplık hayvanlardan koyun veya keçi türünden olan ovin

küçükbaş hayvan un ovin

noun küçüklük [cyʧyc'lyc] (küçüklüğü [cyʧycly'y])

1 küçük olma durumu fait d'être petit

Küçükler küçüklüğünü bilecekler. Les petits doivent savoir qu'ils sont petits.

2 insana yakışmayacak, insanın değerini azaltacak davranış petitesse

Bu küçüklüğü sana yakıştıramadım. Je ne te reconnais pas dans ta petitesse.

verb intransitive küçül- [cyʧyl'-] (küçülür [cyʧy'lyɾ])

1 büyükken herhangi bir sebeple küçük duruma gelmek rapetisser, reculer

Şirket beş yılda küçüldü. L'entreprise a reculé en cinq ans.

2 büzülmek, hacimce ufalmak se rabougrir

Yapraklar güneşin karşısında küçüldü. Les feuilles se sont rabougries sous le soleil.

3 değer ve onurunu azaltacak davranışta bulunmak se rabaisser

Söylediği bu sözlerle ancak küçülür. Par ces mots qu'il a prononcés il ne peut que se rabaisser.

verb transitive accusative küçümse- [cyʧymse'-] (küçümser [cyʧym'seɾ]) değer ve önem vermemek, küçük görmek mépriser

Siz bu adamı küçümsemeyin. Ne méprisez pas cet homme.