kötü

kötü böse, schlecht, bösartig bad, badly, baleful, black, bum, dark, dirty, evil-, fatal, ghastly, ill, ill-, malignant, miserable, nasty, naughty, nice, objectionable, pitiful, poor, sinful, vicious, wicked, wrong malo, fiero mauvais, vicieux أثيم, سيء krutý, špatný dårlig, ondskabsfuld διεστραμμένος, κακός huono, raju loš, okrutan brutale, cattivo ひどい, 悪い 나쁜 slecht, wreed dårlig, ondsinnet bezwzględny, zły mau, violento плохой, порочный dålig, illvillig เลว, ที่ร้ายแรง tồi, xấu xa 劣质的, 恶意的

adjective kötü [cœ'ty]

1 beğenilmeyen, hoşlanılmayan; iyi karşıtı mauvais

kötü mal sahibi mauvais propriétaire

2 korku, endişe veren mauvais, inquiétant

kötü son mauvaise fin

3 zararlı, tehlikeli dangereux, nuisible, mauvais

kötü alışkanlıklar mauvaises habitudes

4 kaba ve kırıcı grossier, blessant

kötü sözler paroles blessantes

adverb kötü aşırı, çok trop

çok kötü acıkmak avoir trop faim

verb transitive accusative kötüle- [cœtyle'-] (kötüler [cœty'leɾ]) biri veya bir şey için olumsuz sözler söylemek médire, dénigrer

Hatasından dolayı kendini kötüledi. Il s'est dénigré lui-même d'avoir commis une erreur.

noun kötülük [cœty'lyc] (kötülügü [cœtyly'y])

1 kötü olma durumu action d'aller mal

kötülüğün sonu la fin de la méchanceté

2 zarar verecek davranış veya söz méchanceté

kötülüğün nedenleri les raisons de la méchanceté

kötülük et-
kötü davranmak, zarar vermek nuire, faire du mal

Maksadı kötülük etmek değildi. Il n'avait pas l'intention de nuire.

adjective kötümser [cœtym'seɾ] her şeyi kötü yanıyla değerlendiren, karamsar pessimiste

kötümser insanlar gens pessimistes