itibar

itibar credit, dignity, esteem, prestige

noun itibar (itibarı [iːtibaː'ɾɯ]) [iːti'baɾ]

1 saygınlık respectabilité

bilim adamının itibarı la respectabilité de l'homme de science

2 güvenirlik prestige

İtibarını kaybetti. Il a perdu son prestige.

itibar et-

1 saygı göstermek respecter

Ona herkes itibar eder. Tout le monde le respecte.

2 dikkate almak considérer

Çok konuşanlara itibar etmiyorlar. On ne considère pas ceux qui parlent trop.

3 beğenmek apprécier

Bu eve çoğu kimse itibar ediyor. Beaucoup de personnes apprécient cette maison.