iliş-

iliş-

verb iliş- (ilişir [ili'ʃiɾ]) [iliʃ'-]

1 hafifçe dokunmak

Geçerken duvara ilişti.

2 bir şeyin kenarına kısa bir süre için oturmak

Yorulunca koltuğa ilişti.

3 karışmak, rahat vermemek

Kitap okurken kimsenin ilişmesini istemez.

4 değinmek

Yazar eserlerinde ikircikli konulara hiç ilişmez.

noun ilişki [iliʃ'ci]

1 iki şey arasında karşılıklı ilgi

akraba ilişkileri

2 bağlantı

Aşırı kar yağışı köyün şehirle ilişkisini kesti.

3 karşı cinsler arasındaki duygusal veya cinsel bağ

karı-koca ilişkisi

ilişki kur-

1 bağlantı sağlamak

Şehirle ilişki kuramıyorlar.

2 ilgi sağlamak

Onunla ilişki kurmak zor.

verb transitive accusative instrumental ilişkilendir- [iliʃcilendiɾ'-] (ilişkilenidirir [iliʃcilendi'ɾiɾ]) iki ya da daha çok şeyin birbiriyle bağlantısını kurmak

Beni bu olayla ilişkilendirmeyin.

postp dative ilişkin [iliʃ'cin] ilgisi, ilişiği olan, bağlı

konuya ilişkin görüşler