iğne

iğne hypodermic, injection, needle, pin, prickle, shot, spine, stylus Nadel إبرة jehla nål βελόνα aguja neula aiguille igla ago 縫い針 바늘 naald nål igła agulha игла nål เข็ม cái kim 针

noun iğne [iː'ne]

1 dikiş dikmeye yarayan, ince, ucu sivri araç aiguille

iğnenin deliği le chas de l'aiguille

2 iki şeyi birbirine tutturmaya yarayan ince, ucu sivri araç épingle

Düğmesi kopunca elbisesini iğneyle tutturdu. Il a fait tenir son vêtement par une épingle quand il a perdu un bouton.

3 kıyafete tutturulan süs eşyası broche

Elbisesine iğnelerini takmadan dışarı çıkmaz. Elle ne sort pas sans avoir mis ses broches sur ses vêtements.

4 bazı araçların ucu sivri parçaları aiguille

pusula iğnesi aiguille de boussole

5 enjektör, şırınga seringue

İğneden çok korkar. Il a très peur des piqûres.

6 bazı böceklerdeki savunma organı dard

arının iğnesi le dard d'une abeille

7 oltanın ucundaki küçük çengel hameçon

Balıkçı balığın ağzındaki iğneyi zor çıkardı. Le pêcheur a enlevé difficilement l'hameçon de la bouche du poisson.

8 üstü kapalı onur kırıcı söz insinuation blessante

iğneli yazı un écrit blessant

iğne vur-/yap-
iğne ile vücuda sıvı bir ilaç vermek piquer, injecter

Her gün iki iğne vurdurması gerekiyor. Il faut qu'il se fasse piquer deux fois par jour.

noun iğneci [iːne'ʤi] iğne vuran kimse aide-soignant, personne qui fait des piqûres

Çocuk iğneciyi görünce kaçtı. L'enfant s'est enfui en voyant l'infirmière qui devait le piquer.

verb transitive accusative dative iğnele- [iːnele'-] (iğneler [iːne'leɾ]) iğne ile tutturmak épingler

yakasına iğnelediği çiçek la fleur qu'elle a épinglée à son col

verb transitive accusative iğnele- üstü kapalı olarak onur kırıcı söz söylemek insinuer, égratigner

Yazılarında önüne geleni iğneliyor. Dans ses écrits il égratigne tout le monde.