1.764.364.844 hizmet alan ziyaretçiler.

huy

0,03 sec.

huy habit, temper, temperament, way Zug

noun huy [huj]

1 insanın yaradılış ve ruh özelliklerinin bütünü caractère

Ancak evlendikten sonra bütün huylarını öğrenebildi. Il n'a pu appréhender son caractère qu'après le mariage.

2 alışkanlık habitude

kötü huy mauvaise habitude

huy edin-
bir davranışı alışkanlık durumuna getirmek adopter une habitude

Erken kalkmayı huy edindik. Nous avons pris l'habitude de nous lever de bonne heure.

verb intransitive huylan- [hujɫan'-] (huylanır [hujɫa'nɯɾ])

1 kuşkulanmak douter

Görevli içeri giren adamdan huylandı. Le préposé a soupçonné l'homme qui est entré.

2 hayvanın ürküp sinirlenmesi s'énerver (animal)

At bir anda huylandı. Le cheval s'est soudain énervé.

adjective huysuz [huj'suz] geçimsiz, şirret revêche, méchant

huysuz bir komşu un voisin revêche

TFD'ye varolduğu için nasıl teşekkür ederiz? bir arkadaşınıza bizden bahsedin, bu sayfaya bir bağlantı ekleyin, siteyi iGoogle'a ekleyin ya da ücretsiz eğlence içeriği için web sorumlusunun sayfasını ziyaret edin.

?Sayfa araçları

Yazıcı dostu
Alıntı / bağlantı

E-posta
Geri bildirim

Sözcük Tarayıcı:

Ücretsiz Araçlar:	Sörfçüler için: Tarayıcı eklentisi \| Günün sözcüğü \| Yardım Web sorumluları için: Ücretsiz içerik \| Bağlama \| Arama kutusu \| Çift tıklayarak arama \| Bizimle ortak olun

Bu web sitesinde, sözlük, eş anlamlar sözlüğü, yazın, coğrafya ve diğer referans verileri kapsayan tüm içerik yalnızca bilgilendirme amaçlıdır. Bu bilgiler eksiksiz ve güncel olarak kabul edilmemelidir ve yasal, tıbbı ya da herhangi bir uzmanın görüş, danışmanlık ya da önerisinin yerine kullanılması amaçlanmamıştır. Kullanım Şartları.