hüküm

hüküm decision, judg(e)ment, provision, ruling, sentence, verdict

noun hüküm (hükmü [hyc'my]) [hy'cym]

1 yargı jugement

Yargıç sanığın suçsuz olduğu hükmüne vardı. La juge a décidé que le prévenu était innocent.

2 egemenlik souveraineté

hükümsüz bir devlet un état sans souveraineté

3 değer valeur

gayrimenkul hükmünde mal varlığı patrimoine immobilier

4 geçerlilik validité

hükmü kalkan kanunlar des lois invalides

5 etki, şiddet règne

kışın artık kalmayan hükmü le règne désormais fini de l'hiver

6 karar jugement

suçsuzluk hükmü relaxe

hüküm sür-

1 işbaşında olmak régner

hüküm süren kral le roi qui règne

2 yaygın olmak être répandu

hüküm süren görüşler des points de vue répandus

3 etki, hız vb.nin sürmesi régner, durer

hüküm süren soğuklar le froid qui règne

hüküm ver-

1 bir karara varmak décider, juger

Hakim henüz bir hüküm vermedi. Le juge n'a pas encore jugé.

2 bir suçluyu mahkûm etme condamner

Yargıç mahkûmun üç yıl yatmasına hüküm verdi. Le juge a décidé que le condamné allait faire trois ans de prison.

noun hükümdar [hycym'daɾ] (hükümdarı [hycymdaː'ɾɯ]) padişah, kral vb. taht sahibi devlet başkanı souverain

hükümdarın sarayı le palais du souverain

noun hükümet [hycy'met]

1 Bakanlar Kurulu Gouvernement

hükümet kararı décision du gouvernement

2 bir ülkenin yönetim kuruluşları pouvoirs d'un Etat

hükümete memur alımı embauche d'agents de l'Etat

3 devlet yönetimi gouvernance

hükümetin verdiği kararlar les décisions de la gouvernance

4 hükümet konağı siège du gouvernement

hükümet binası siège du gouvernement

noun hükümet konağı [hycy'met konaɯ] il ve ilçelerde hükümet görevlilerinin çalıştığı bina préfecture, sous-préfecture

Hükümet konağının önünde bir tören düzenlendi. On a organisé une cérémonie devant le siège du gouvernement.

noun hükümlü [hycym'ly] mahkûm condamné

hükümlü yakınları les proches des condamnés

adjective hükümsüz [hycym'syz] geçersiz invalide, nul

hükümsüz bir delil un preuve invalide