hâkim

hâkim commanding, dominant, in control (of), judge, justice, lord, master

adjective hâkim [haː'cim]

1 egemen souverain, dominateur

ülkeye hâkim bir güç une puissance qui domine le pays

2 başta olan, baskın çıkan dominant

tabloya hâkim bir renk une couleur dominante du tableau

3 yüksekten bir yeri bütün olarak gören dominant

binanın şehre hâkim cephesi la façade de l'immeuble dominant la ville

noun hâkim yargıç juge

hâkimin kararı la décision du juge

noun hâkimiyet [haːcimi'jet] egemenlik souveraineté

hâkimiyet gücü puissance de la souveraineté