geç-

geç-

verb intransitive ablative geç- (geçer [ɟe'ʧeɾ]) [ɟeʧ'-]

1 bir yerden başka bir yere gitmek

yoldan geçen yayalar

2 bir yandan girip diğer yandan çıkmak

tünelden geçmek

3 bir duruma veya uygulamaya konu olmak

kontrolden geçmek

4 bırakmak, vazgeçmek

sigaradan geçmek

5 bir konu üzerinde veya bir yerde çalışmış olmak

elinden geçen işler

verb intransitive ablative dative geç- herhangi bir hastalığın bulaşması

anneden çocuğa geçen hastalık

verb intransitive locative geç- olmak, meydana gelmek

orada geçen olaylar

verb intransitive dative geç-

1 yerini bırakıp başka bir yer almak

Yan koltuğa geçmek istiyor.

2 görev almak

başkanlığa geçmek

3 işlemek

başına güneş geçmek

4 yazılmak

kitaba geçen bilgiler

verb transitive accusative geç-

1 geride bırakmak, yenmek

rakibini geçen atlet

2 söylenmeden atlamak

Bu konuyu geçelim.

3 bir müzik parçasını çalmak veya söylemek

Çeşitli parçaları geçtiler.

4 haber bildirmek

Bu haberi dün akşam geçtiler.

verb intransitive geç-

1 sönmek

geçen ateş

2 çok bekletilmekten çürümek

geçen karpuz

3 kullanımda olmak

geçmeyen paralar

4 okulda, sınavda başarı göstermek

Kardeşim bu yıl geçemedi.

adjective geçen [ɟe'ʧen] bir önceki (hafta, ay, yaz vb.)

geçen ay

adjective geçer [ɟe'ʧeɾ] kullanılan

geçer para

noun geçer dersten geçildiğini gösteren not

Karnesinde iki geçeri var.

adjective geçerli [ɟeʧeɾ'li]

1 yürürlükte olan

geçerli kanunlar

2 beğenilen, tutulan

geçerli modeller

adjective geçersiz [ɟeʧeɾ'siz] yürürlükten çıkarılmış

geçersiz paralar

adjective geçici [ɟeʧi'ʤi]

1 çok sürmeyen

geçici bir arıza

2 kısa bir süre için olan; kalıcı karşıtı

geçici bir hastalık